به مناسبت بازگشایی مدارس
این گزارش تیتر نمی خواهد
* گزارش : مهین داوری
تابستان که به روزهای پایانی اش نزدیک می شود ، آرام آرام بوی پاییز و شوق درس و مدرسه همه جا را فرا می گیرد، بوی نمره ، بوی دفتر حساب و مشق های ناتمام ...
یاد آن روزها بخیر!
یاد تق تق کردن زنگ های زنگ زده ، یاد نیمکت های چوبی ، یاد دفترهای کاهی که طعم صمیمی مشق می دادند. یاد روزی که دسته دسته کتاب های درسی را تقسیم میکردند و ما ذوق زده برگ برگ آن ها را می کاویدیم و لحظات را تا دوختن تن پوشی از نایلونهای متریِ بی رنگ تا رسیدن به خانه ثانیه شماری می کردیم !
یاد سرمشق های ساده معلم با مداد قرمز ، یاد پاک کن های عطری که از زدودن اشتباهات بر روی تن تیره دفترها عاجز بودند بخیر!
یاد خط کش های شبنمایی ، یاد گچ و تخته پاک کن و آن لحظه ای که با تمام هنرمندی گچ را بر صدر تخته سیاه می چرخاندیم و «به نام او» می نوشتیم.
یاد اولین زنگ ورزش که با تمام انرژی بی هیچ وسیله مدرن ورزشی تنمان را به طناب زدن و جست و خیز کودکانه پرنشاط می ساختیم بخیر!
یاد خوراکی های سرشار از بوی سیب و عطر خوش نارنگی و لقمه های نان و پنیری که هنوز مهربانی های مادرانه را در زیر دندانمان مزمزه می کند بخیر! انشای اول در نهایت سادگی، تابستانمان را به تصویر می کشید، تابستانی بی شوق سفر اما لبریز از دلخوشی های صادقانه کودکی!
هزار ساله هم که می شویم هر سال با آمدن فصل خزان ،هفت ساله می شویم ،ناخود آگاه دستهامان را بر چشمان دیوار می سازیم و بعد از سکون و سکوتی کوتاه، دوباره می گشاییم، درست دیده ایم؛ همکلاسی هامان با نام های سنبل و نیلوفر به صف وارد کلاس درس می شوند و ما هم در پی آروزهامان دوباره به کلاس وارد می شویم .پشت نیمکت درس تاریخ می نشینیم و خاطرات شیرین اولین روز مهر را مرور می کنیم.
* طعم اول مهر کودکان امروزی مزه تکنولوژی می دهد
صبیحه ضیایی آموزگار بازنشسته ای که خود سال ها کلاس درس و مدرسه را زندگی کرده با مروری بر خاطرات دوران بچگی و سال های اولیه تحصیل در گفت و گو با خبرنگار پیک ایلام می گوید: اول مهر برای کودکان نسل های پیشین نسبت به نسل کنونی شیرین تر و ماندگارتر بود. کودک دیروز تنها دلخوشی اش با توجه به امکانات محدود آن دوران ، تنها انتظار بازگشایی مدارس بود، اما امروزه بچه ها با رویاهای مدرنیته و رایانه ای سال تحصیلی را آغاز می کنند.
صدای پای قاصدک بوی پاییز را در شهر می پراکند ، او که می آید شور و شعفی خاطره انگیز در میان دل ها برپا می شود. بوی مهربان مهر و شوق کودکانه در پیاده رو ها ، مشام شهر را خوشبو می کند.
نفس های ملایم نسیم پاییزی سرشاخه های درختان را به رقص در می آورد و برگ های زرد و نارنجی را بر سر کودکان سرمست می باراند و خنکای وزش معطرش در صبحگاهان، گونه های سرخابی کودکان را نوازش می کند تا خواب را در سایه های کوتاه شب جا بگذارند و پرشور تا حیاط خاطره انگیز مدرسه شتابان بدوند.
دیوارهای آجری مدرسه در پوست خود نمی گنجند .کلاس ها با آغوشی باز، ثانیه ها را در آستانه درها می شمارند تا میهمانان پردلهره اما هیجان زده را به گرمی پذیرایی کنند.
واژه ها بر تخته های سیاه جان می گیرند و پروانه وار در تن و روح پرالتهاب کودکان به پرواز در می آیند و آرام آرم فضای لرزان کلاس، پرحرارت می شود.
* کنجکاوی دانش آموز امروزی نسبت به دانش آموز نسل گذشته بیشتر است
سپیده زرگوشی دانش آموز اول دبیرستان در خصوص روز اول مهر و بازگشایی مدارس در گفت و گو با خبرنگار پیک ایلام میگوید: اول مهر نوید بخش تولد احساس خوب و شعف انگیز بعد از سه ماه تعطیلی برای دانش آموزان است که در محیط گرم و دوست داشتنی مدرسه، علم آموزی را از سر گیرند.
وی در خصوص نقش معلم و مدرسه در بهبود وضعیت کمی و کیفی آموزش و تربیت دانش آموزان خاطرنشان می شود : مدرسه بعد از خانواده اولین محیط اجتماعی است که هر فرد در آن حضور می یابد و از آن جایی که تربیت و آموزش زیر نظر معلمان اتفاق می افتد، باید معلمان با احساس مسوولیت بالایی به ادای وظایف خود بپردازند و در صورت تحقق این مهم ، افراد توانمند و جامعه سالمی خواهیم داشت.
این دانش آموز در بیان مشکلات عمده نظام آموزشی کنونی به بی توجهی و اهمال در آموزش درس زبان انگلیسی ، رایانه و دروس کاربردی اشاره می کند و می گوید: باید دروس آموزشی از تئوری پردازی فاصله بگیرند و معلمان مجرب با بهره گیری از متدهای آموزشی به روز ، دانش آموزان را به آموختن عملی علوم وادار سازند.
زرگوشی تفاوت دانش آموز کنونی را با دانش آموزان نسل گذشته را در کنجکاوی و دستیابی بیشتر آن ها به تکنولوژی های آموزشی روز دنیا می داند و می گوید: امکانات پیش رو باید بتواند دانش آموزان را با نظارت و هدایت مستقیم معلمان و اولیاء به هدف موردنظر آن ها برساند.
* مهم ترین نقش آموزش و پرورش در دنیای مدرن «جامعهپذیری» است
علیرضا خانی سردبیر روزنامه اطلاعات در خصوص نقش آموزش و پرورش در دنیای مدرن می گوید: بر خلاف دیدگاه عامیانه، نقش آموزش و پرورش تنها سواددار کردن آدمها نیست. مهم ترین نقش آموزش و پرورش در دنیای مدرن «جامعهپذیری» است. جامعهپذیری یعنی همنوایی و همسازی فرد با ارزشها و هنجارهای مشترک که باعث ایجاد «هویت» میشود. به عبارتی، چنانچه آموزش و پرورش، توان و کفایت انجام نقش جامعهپذیری را نداشته باشد، هویت تعریف شدهای در دانشآموزان به دست نمیآید و این یکی از خطرناک ترین اتفاقاتی است که میتواند در یک جامعه رخ دهد.
وی فقدان هویت تعریف شده در چارچوب موازین فکری و اخلاقی جامعه را عاملی در بروز سریع نوعی آنارشیسم اخلاقی و بیهنجاریعمومی مطرح می کند.
خانی در تشریح این آسیب جدی اجتماعی تصریح می کند: کودکی که در خانوادهای رشد کرده که عجالتاً معلوم نیست تا چه حد به مبانی و الزامات فرهنگی و ریشهدار یک ملت وفادار و پایبند یا اساساً از آن مطلع بوده است، تنها و تنها در فرایند عبور از دالان آموزش و پرورش امکان جامعه پذیری دارد و اگر این سیستم، معیوب یا ناقص عمل کند، این امکان به قوت و به غایت هست که او جامعه پذیر نشود.
وی ادامه می دهد: در صورت نقص در سیستم آموزشی همنوایی و همسازی با ارزشها و هنجارهای مشترک جامعه، چه اخلاقی و رفتاری و چه ایدئولوژیک هرگز به دست نمی آید و در این صورت فرد موجود بیهویتی خواهد شد که به علت شکل نگرفتن هنجارهای محکم در او، مدام و پیاپی دست به هنجار شکنی میزند و اساس نظم اجتماعی را به هم میزند. در این صورت است که جامعه دچار تضاد خواهد شد. تصور کنید به جای یک کودک، چند صدهزار کودک چنین وضعی بیابند و آنگاه حدس بزنید چه سرنوشتی در انتظار جامعه خواهد بود.
این سرددبیر در بخش دیگری از یادداشت خود می گوید: ما نمیدانیم که اینک در آستانه گشوده شدن دوباره این نهاد عظیمی که 14 میلیون عضو و یک میلیون پرسنل دارد، چه برنامههای مدون و دقیقی برای این نهاد اتخاذ شده است. فقط یک نکته را میدانیم که تنها تصمیمی که در آستانه بازگشایی مدارس اتخاذ و اطلاعرسانی شده است این است که در کنار همه تعطیلات و بینالتعطیلات و تعطیلات حاصل از برف و یخبندان و اخیراً آلودگی و ریزگرد و غیره، از امسال پنجشنبهها هم جزو تعطیلات آموزش و پرورش شده است. همین!
...نم نمک صدای پای او می آید. کسی که عطش تشنگی را فرو می نشاند .آموزگار را می گویم؛ همگی برپا!
کلاس به احترامش بر می خیزد و همه جا لبریز بارش سلام و لبخند می شود!
نظرات ()
