پرستار خدمتگزار خداست
آن زمان که رنج بر تن آدمیان هجوم آورد و سلامتش را به خطر انداخت، پرستاری شکل یافت؛ یعنی از زمان پیدایش بشر، این حرفه مقدس بر عرصه گیتی نمایان شده و همپای پزشکی در خدمت انسانها بوده است.
چون راهروهای بیمارستان را میپیمایی و یکان به یکان اتاق مریضها را با نیمنگاهی مرور کنی، احساس حضور تسکینبخش او که صبوری با تمام وجودش عجین است حس خوبی را در درونت زنده میکند!
ایستگاه پذیرش بیمارستان، سرشار از حضور متعهدانه و پرجنب و جوش آنهاست.
پرستاری که نمیخواست اسمش فاش شود از خاصیت شغلش میگوید: باید صبور بود و مهربانی و ایثار را در خود نهادینه کرد.
وی در ادامه در تشریح این خصلت افزود: پرستار باید مونس تنهاییها، رنجها و تحولات روحی بیمار باشد و در لحظات کمیاب دست بیمار را بگیرد و او را در رجعت به خویشتن یاری رساند و امیدبخش دل خسته و نومیدش باشد.
از او درمورد سختی و شیرینیهای شغلش میپرسم، وی پس از مکثی کوتاه گفت: شیرینی این شغل زمانی به کام جان شیرینتر مینماید که پرستار خودخواهیها و سرکشیهای درون را به کنترل خویش درآورده باشد و با تمام وجود، تیمارداری را با حسی دیگرخواهانه به انجام برساند.
او با تاکید بر این خصلت دیگرخواهانه پرستاران خاطرنشان کرد: بیمار با اوضاع سختی دست و پنجه نرم میکند؛ تلخی دارو، سختی تنهایی، فشار درد و مانند آن. در این وضعیت گاهی بیمار خود را میبازد و تصویر سلامتیاش را در آینه آینده مبهم میبیند و از خود میپرسد: «آیا شفا پیدا میکنم؟» اینجاست که اگر امید خود را باز نیابد ممکن است اصلا به بهبود نرسد.
وی تاکید کرد: پرستار باید امید را به دل بیماران بازگرداند.
این پرستار طولانیبودن ساعت کاری و عدم برخورداری از حقوق و مزایای متناسب با شغلشان را از مشکلات صنفی پرستاران مطرح کرد و گفت: طبق استاندارد جهانی تعداد پرستاران به ازای هر تخت بیمارستانی دو نفر و برای هر ۱۰۰ نفر جمعیت در کشور برابر هشت یا ۹ پرستار است که متاسفانه در کشور ما به ازای حدود ۱۲۰ هزار تخت بیمارستانی و نیاز به ۲۴۰ هزار پرستار، تنها حدود ۱۲۰هزار پرستار دارد.
وی در ادامه ضمن اشاره به تاثیر کمبود نیروی پرستاری بر میزان سطح سلامت جامعه تاکید کرد: شیفتهای کاری بالا، پرستاران را به استفاده از ۳۰ درصد توان خود قادر میسازد و درنهایت نیز، خستگی مفرط ناشی از ساعتها شببیداری و تیمارداری ممتد، پرستاران را از ارائه خدمات شایسته به بیماران باز میدارد.
از او در مورد تاثیر طرح «ارتقای توان بهرهوری پرستاران» میپرسم که او در پاسخ گفت: این طرح با توجه به اینکه به منظور تقلیل شیفت بالای پرستاران به تصویب رسید، اگر بهطور هماهنگ و کامل اجرا شود، موجب ارتقای ضریب امنیت روانی پرستاران از یک سو و سطح سلامت جامعه از سوی دیگر خواهد شد.
وی کمبود کادر و نیروی پرستاری بیمارستانها را یکی از موانع اجراییشدن این طرح خواند و اظهار کرد: راه درمان این مشکل، استخدام نیروهای متخصص و پرستاران است که در این راستا نیز از سال گذشته به دنبال قول مساعد دولت مبنیبر استخدام قریب ۲۳ هزار پرستار، تلاشهایی در جهت برطرف کردن این مشکل صورت گرفت که اگر این مهم تحقق یابد، بسیاری از مشکلات پرستاران حل خواهد شد.
در میانه گفتوگو مادری مستاصل به سوی ایستگاه پرستاری میآید و خبر از بالارفتن تب ناگهانی کودکش و بیحالی وی میدهد، پرستار در حالی که از من عذرخواهی میکند و مادر را نیز به آرامش فرامیخواند، شتابان به همراه مادر از من دور میشود و گفتوگو به این شکل پایان مییابد.
او رفت که تب سوزان را با خنکای مهربان دستانش التیام بخشد.
و بعد از دقایقی در حالی که هنوز لحن آرام کلام پرستار و صدای رنجور مادر کودک تبکرده، در ذهن طنینانداز است، کاغذهای یادداشت خبر که با نتنوشتهایی که برگرفته از محتوای گفتوگوست در کیفم میگذارم و برمیخیزم که بروم، در این هنگامه دختری گریان به سوی ایستگاه میآید،
گفت و شنودی کوتاه با پرستار و...
|
|
نظرات ()